اصول حفاظت ازکارگران درمعرض خطر آنفلونزای مرغی
اصول حفاظت ازکارگران درمعرض خطر آنفلونزای مرغی
مقدمه:
آنفلوآنزای مرغی يك بیماری ویروسی است كه میتواند سبب بیماری و مرگ طیور شود.در رویدادی نادر،ویروس آنفلوآنزای مرغی مي تواند به کارگران مرغداريها يا افراد دیگری كه با طیور آلوده و يا سطوح آلوده تماس دارند منتقل شود.مانند جوجه كشي ها و کارگران آنها،تكنسينهاي شرکتهای پرورش مرغ و جوجه،سرايداران و مستخدمین،کارگران انبارهای خوراک دام و طیور،حمل كنندگان جوجه ها و تخم مرغها،افراد درگیر کنترل بیماری و اقدامات ریشه كني، پيمانكاران و مامورین دولتی در سطوح مختلف.
این جزوه مي كوشد اقدامات حفاظتی لازم برای افراد در معرض را طی بروز همه گيري آنفلوآنزای مرغی توضیح دهد.
اطلاعات اساسی در خصوص اقداماتی كه لازم است تا تماس بین افراد در معرض را با ویروس آنفلوآنزای مرغی به حداقل برساند در حال حاضر موجود مي باشد.اطلاعات بیشتر در سایتهای اینترنتی وجود دارد.
آنفلوآنزای مرغی: Avian Influenza
آنفلوآنزای مرغی يك بیماری است كه در اثر بروز عفونت ناشی از ویروسهای نوعA آنفلوانزا روي میدهد.این بیماری ممکن است در يك گستره جهانی روي دهد و همه انواع پرندگان مستعد ابتلا به این بیماری مي باشند. آنفلوآنزای مرغی به دو گونه با بیماری زايي خفیف(low pathogenicity) و با بیماری زايـــي شدید (high pathogenicity) تقسیم شده است.
نوع اول اغلب در پرندگان بیمار بدون علایم يا با علایم اندک بروز مي كند.این علایم مي تواند شامل مشکلات تنفسی،اسهال،کاهش تخم گذاری و افزایش مرگ و میر باشد.گاهی اوقات تحت شرایطی، برخی از گونه های ویروس كه دارای بیماری زايي خفیف مي باشند(گونه هایH5وH7) مي توانند جهش یافته و به بیماریزای شدید تبدیل شده و سبب كشتارهاي گروهی در ميان پرندگان شوند .بیماری آنفلوآنزای مرغی نوع شدید بشدت مسري بوده و كشنده ترين نوع بيماري در بين بيماريهاي پرندگان محسوب مي شود.
اگرچه آنفلوآنزاي مرغي نوعAبه ندرت به انسان منتقل مي شود اما از سال1997 به بعد مواردي از بروز و ايجاد مرگ ومير آن در انسان ديده شده است. ويروس ازطريق مدفوع و ساير ترشحات بدني و تنفسي پرنده آلوده به خارج دفع مي شود. انتقال به انسان از طريق تماس با پرنده آلوده زنده و يا لاشه پرنده آلوده و يا فرآوردهاي ناشي از پرنده آلوده و يا تماس با سطوح آلوده صورت مي گيرد.
راههايي كه از آنها احتمال آلوده شدن انسان بهآنفلوانزاي مرغي وجود دارد عبارتند از:دهان،بيني،چشمها و ريه.
اگرچه احتمال ابتلاي انسان به آنفلوآنزاي مرغي نوعAكم است اما اقدامات احتياطي بايد تمامي كساني را كه در تماس مستقيم يا غير مستقيم با پرندگان هستند را بايد در بر بگيرد.
اقدامات پيشگيرانه در موردکارگران در معرض خطر آنفلوآنزای مرغی:
اين كاگران بايد از اصول ايمني بيولوژيكي در موردانتقال آنفلوآنزاي مرغي به گروههاي پرندگان و انسان آگاه باشند.شركتها و كارخانجات طيور بايد يك نسخه مكتوب از اقدامات ايمني بيولوژيكي را كه كارگران و دست اندركاران بايد رعايت نمايند را در اختيار آنان قرار دهند.
دپارتمان كشاورزي آمريكا(USDA) در سال 2004 اقدامات ايمني بيولوژيكي را در 8 بند ذكر نموده است همچنين انجمن طيور و تخم مرغ آمريكا( U.S. Poultry and Egg Association) هم توصيه هاي مختلفي در اين خصوص ارائه نموده است.
بسته به دما و مقدار رطوبت محيط،ويروس آنفلوآنزاي مرغي تا هفته ها مي تواند در محيط زنده بماند.اين ويروس به ضد عفوني كننده ها و دترجنت ها حساس بوده و در صورت گرم شده و يا خشك شده محيط غير فعال مي شود.
آلودگي ضد عفوني كننده ها به مواد آلي مانند گرد و غبار،چرك و كثافت وكود اثر ضد عفوني كننده ها را كاهش داده و ميتواند سبب بقا و مقاومت ويروس و در نتيجه زنده ماندن آن شود.تجهيزات حفاظتي انتخاب شده براي كارگران بايد با توجه به سميت ضد عفوني كننده ها انتخاب شده و براي هر شغل با توجه به مختصات آن شغل اين انتخاب صورت گيرد نه آنكه براي همه مشاغل وسايل حفاظت فردي يكسان در نظر گرفته شود.
علايم نشان دهنده آلودگي پرندگان به ويروسهاي آنفلوآنزاي مرغي:
اين علايم در پرندگان اهلي آلوده متغير بوده و به نوع ويروس، نوع و گونه و سن پرنده و بيماريهاي ثانوي باكتريايي همزمان با آنفلوآنزاي مرغي و محيط بستگي دارد.اين علايم عبارتند از:
· مرگ ناگهاني بدون هيچگونه علامت قبلي
· كم شدن هماهنگي در حركات پرنده
· تغيير رنگ يا كمرنگ شدگي ارغواني در تاج،پا و يا بدن پرنده
· كاهش انرژي و اشتها
· اسهال
· تورم سر، پلك،بدن،تاج و زانوي پرنده
· وجود ترشحات بيني
· كاهش تخم گذاري
· سرفه و عطسه
گاهي ممكن است پرنده سالم به نظر بيايد ولي آلوده باشد.شدت بيماري نيز در زمان بروز مي تواند در بين پرندگان متفاوت باشد.كارگران مرغداريها و ساير افراد در معرض بايد از علايم آنفوآنزاي مرغي آگاه باشند تا بتوانند در مواقع بروز خود و ديگران را از ابتلا به اين بيماري محافظت كنند،مرغداري آلوده را قرنطينه نموده و جريان را سريعاً به مسئولين امر گزارش نمايند.
استفاده از داروهاي ضد ويروس و واكسيناسيون بر عليه آنفلوآنزاي فصلي:
هنگامي كه يك همه گيري آنفلوآنزاي مرغي بروز ميكند كليه افراديكه به نحوي در معرض هستند اعم از كارگران يا افراد درگير مبارزه و ريشه كني و يا دفع لاشه ها بايد در خصوص دريافت داروهاي ضد ويرس بيماري آنفلوآنزا با مسئولين بهداشتي مشاوره نمايند. مركز كنترل و پيشگيري بيماريها(CDC) توصيه ميكند كه افراد كه مستقيماً در معرض تماس با طيور آلوده و يا سطوح آلوده هستند بطور روزانه و در تمام مدت شيوع بيماري داروهاي ضد ويروس را دريافت نمايند.در صورتي كه تستي براي سنجش حساسيت ويروس به دارو انجام نشده باشد اوسلتاماوير oseltamivir داروي ضد ويروسي است كه مي تواند انتخاب شود زيرا احتمالاً ويروس در مقابل اين دارو مقاومت كمتري نسبت به آمانتادين و ريمانتادين از خود نشان ميدهد.
مركز كنترل و پيشگيري بيماريها(CDC) توصيه ميكند كه كارگران مرغداريهايا افراد درگير مبارزه و ريشه كني و يا دفع لاشه بايد بر عليه بيماري آنفلوآنزاي رايج فصلي واكسينه شوند.اگرچه تزريق واكسن آنفلوآنزاي انساني تاثيري در جلوگيري از ابتلا به ويروس آنفلوآنزاي مرغي نوعAاعم از بيماريزاي شديد و خفيف ندارد اما احتمال ابتلاي همزمان به آنفلوآنزاي مرغي و انساني را كاهش ميدهد.اگرچه ابتلا به هردو بيماري بعيد به نظر ميرسد اما احتمال آن وجود دارد و وقوع چنين حالتي ممكن است به تكثير يا توليد گونه هاي جديد و متفاوتي از ويروس آنفلوآنزا بينجامد كه حتي ممكن است داراي قدرت انتشار بيشتر و قدرت انتشار در بين انسانها باشندكه در اين صورت عفونت به سرعت منتشر خواهد شد.
اگرچه اين توصيه مركز كنترل و پيشگيري بيماريها(CDC) براي كارگران مرغداريها يا افراد درگير مبارزه و ريشه كني و يا دفع لاشه است اما ساير افرادي كه به هرنحو با طيور و فرآورده هاي مربوط به آن سروكار دارند بايد واكسن آنفلوآنزاي انساني فصلي را در همان فصل تزريق نمايند.
اطلاعاتي كه تا كنون بدست آمده خاطر نشان ميسازد كه انتقال انسان به انسان ويروس آنفلوانزاي مرغي نوعAمحدود و غيرعادي بوده و بندرت ممكن است .مسئولين بهداشتي از پايش بروز بيماري آنفلوآنزاي مرغي در انسان كه از سال 1997به بعد رخ داده است تا كنون به شواهدي كه انتقال بيماري آنفلوآنزاي مرغي را از انسان به انسان نشان دهد دست نيافته اند.
علايم ابتلاي انسان به بيماري آنفلوآنزاي مرغي:
كليه كارگران مرغداريها و افراد در معرض تماس با فرآوردهاي طيور و ساير دست اندركاران بايد علايم ابتلاي انسان به آنفلوآنزاي مرغي را بشناسند تا بتوانند در هنگام ابتلا به سرعت اقدامات مربوط به معالجه را انجام دهند. اين علايم ممكن است شامل: تب، سرفه،گلودرد، كنژكتيويت(ورم ملتحمه در عفونت چشم) و درد عضلاني باشد.آلودگي انسان به ويروس آنفلوآنزاي مرغي همچنين ميتواند سبب ذات الريه،اختلالات حاد تنفسي و يا ايجاد عوارضي شود كه ممكن است در تمام طول عمر ادامه داشته باشد.
كارگري كه يكي يا تعدادي از اين علايم را تجربه مي كند و يا در معرض تماس با ويروس آنفلوآنزاي مرغي است بايد قبل از ظهور آنفلوآنزاي مرغي مسئولين بهداشتي را در جريان قرار دهد.
استفاده از تجهيزات حفاظت فردي:
استفاده از تجهيزات حفاظت فردي براي افرادي(به ويژه كودكان شاغل )كه در مرغداريها كار ميكنندوبه ميزانمتغيري در معرضخطرتماس با آلاينده هايي چون گرد و غبار،گازهايي مانند آمونياك، ميكروارگانيسم ها شامل باكتريها،ويروسها،قارچها هستند بايد بصورت يك عملكرد روتين درآيد.به عنوان مثال استفاده از يك ماسك مناسب رسپيراتور مي تواند تماس با گرد و غبارهاي آلي هوابرد را كه داراي خطر ايجاد بيماري تنفسي يا كاهش ظرفيتهاي ريه هستند كاهش دهد. اين گونه تماسها در صنايع مرغداري ميتواند به بيماريهاي ريوي مزمن و يا مرگ زودرس منجر شود.
بر اساس توصيه هاي موسسه ملي ايمني و بهداشت حرفه اي (NIOSH)كودكان نبايد در كارهايي كه نياز به ماسكهاي رسپيراتور دارد اشتغال داشته باشند زيرا اين ماسكها براي بزرگسالان طراحي شده و در نتيجه متناسب با ابعاد صورت كودكان نيست و نميتواند كارايي لازم را در مواجهه با عوامل زيان آور اينگونه مشاغل دارا باشد.
تصور مي شودبيشتر موارد ابتلاي انساني آنفلوآنزاي مرغي در اثر تماس با طيور آلوده و يا سطوح آلوده به ويروس باشد كه عمدتاً از طريق دهان،بيني و يا چشم و با دست خود فرد صورت مي گيرد.اين اتفاق ميتواند در اثر خوردن،آشاميدن،سيگار كشيدن و يا مالش دست به چشم رخ بدهد.
همچنين راههاي ديگري مانند ورود مواد هوابرد(معلق در هوا) حاوي ويروس به دهان و يا تنفس آنها و درنتيجه ورود ويروس به ريه وجود دارد.
مركز پيشگيري و كنترل بيماريها(CDC)و اداره كل بهداشت و ايمني حرفه اي آمريكا(OSHA)بطور مشترك دستورالعملي رادر خصوص حفاظت كارگرا ن مرغداريها افراد درگير دفع و ريشه كني بيماري و ساير افرادي كه به هر نحو با طيور و پرندگان و فرآورده هاي آنها سروكار دارند تهيه نموده اند كه شامل حفاظت تنفسي ، حفاظت چشمي،لباس كار مناسب و محافظ كه بايد استفاده شود و اقدامات عملي كه بايد براي حفظ بهداشت دستها انجام شود ، مي باشد.
اطلاعاتي كه در پي مي آيد توضييح مي دهد كه چرا حفاظت تنفسي،حفاظت چشمي، استفاده از لباس كار مناسب و محافظ و اقدامات عملي براي حفظ بهداشت دستها براي كنترل و مبارزه با بيماري توصيه شده است و اطلاعاتي را در خصوص وسايل حفاظت فردي انتخاب شده براي افراد درگير اين بيماري اعم از كارگران،مامورين دولتي و ساير افرادي كه به هر نحو با طيور و پرندگان و فرآورده هاي آنها سروكار دارند ارائه ميدهد.اين اطلاعات جهت كمك به رعايت اصول ايمني بيولوژيكي و به عنوان يك روش عمل استاندارد براي بخشهاي گوناگون صنايع مرغداري تهيه شده است.
روش كار انتخاب وسايل حفاظت فردي بطور كلي نيازمند داشتن اطلاعات ازفرآيندها و فعاليتهاي كاري است كه همزمان با تماس با آلاينده انجام مي گيرد.اثرات زيان آور روي سلامتي فرد تحت تاثير تماس با ويروس،خصوصيات ويروس(چه نوع بيماريزاي شديد و حاد و چه نوع خفيف)،عوامل مربوط به ميزبان(بطور مثال مستعد بودن فردي شاغل در برابر بيماري و سطح ايمني وي در برابر بيماري) و تناسب يا عدم تناسب وسايل حفاظت فردي با كارگر و نيز و قابليتهاي متفاوت انواع گوناگون وسايل حفاظت فردي قرار دارد.
از آنجاييكهدر حين بروز بيماري ممكن است در واكنشهاي اوليه كه افراد نسبت به بيماري نشان ميدهند تغييراتي كلي بوجود بيايد، افرادي كه مسئوليت بازنگري در دستورالعملها را دارند بايد اصول ايمني بيولوژيكي را بشناسند.
حفاظت تنفسي:
از آنجا كه بيماريهاي عفوني مانند آنفلوآنزاي مرغي ممكن است در اثر استنشاق گرد و غبار آلوده منتقل شوند كارگران مرغداريها و افراديكه با طيور سروكار دارند بايد از ماسكهاي رسپيراتور استفاده كنند.رسپيراتورهايي كه داراي فيلترها يا كارتريج هايي هستند و با نام رسپيراتورهاي تصفيه كننده هوا خوانده ميشوند.انتخاب عملي و اختصاصي در حفاظت تنفسي استفاده كارگران مرغداريها از اين رسپيراتورها درحين فعاليتهاي روزانه خود درمحلهاي استقرار طيور يا در هنگام تماس با پرندگان آلوده است.جدولي كه در انتهاي مطلب آمده است به معرفي و مزايا و معايب پنج نوع از رسپيراتورها پرداخته است.
رسپيراتورهايي كه ليست شده اند مي توانند ايمني كارگران مرغداريها و ساير افراد درگير را تامين نمايند به شرطي كه كليه دستورات داده شده در مورد نحوه استفاده ازآنها دقيقاً رعايت شود. بطور مثال آموزشهاي لازم در مورد نحوه استفاده دقيقاً به كارگر داده شود و اطمينان حاصل شود كه رسپيراتور انتخاب شده كاملاً متناسب و اندازه صورت كارگر(tight-fitting) بوده و در هنگام استفاده كار با آن راحت مي باشد و كارگر احساس ناراحتي نمي كند.
هر دستورالعمل و برنامه براي ماسكهاي رسپيراتور(respiratory protection program) بايد يك مدير اجرايي داشته باشد كه در اين زمينه مسئوليت داشته و بر نحوه استفاده كارگران از ماسك مربوطه سركشي و نظارت نمايد.اين فرد بايد توانايي اداره امور و پاسخ به سؤالات كارگران را در اين زمينه داشته و همچنين به كارگران معرفي شده باشد تا آنان بدانند مسئول اجراي اين برنامه چه كسي است.
يك چالش جدي در راه حفاظت تنفسي كارگران وجود پيمانكاران و كارگران آنها يا به اصطلاح كارگران شركتي است.اين كارگران هم مانند بقيه در صورتي كه به هرنحو چه مستقيم و چه غير مستقيم يا ويروس آنفلوآنزاي مرغي ممكن است در تماس باشند بايستي الزاماً مشمول برنامه حفاظت تنفسي قرار گيرند.
حفاظت چشمها:
حفاظت چشمها كارگران را از تماس چشمي با گرد و غبار و آئروسل هاي آلوده دور نگه داشته و از آلودگي چشمي در اثر تماس دستهاي آلوده چشم جلوگيري مينمايد.براي پيشگيري از تماس غشا هاي مخاطي چشم با ويروس آنفلوآنزاي مرغي ، كارگران مرغداريها بايد ار عينك ايمني مخصوص(safety goggles) يا از ماسكهاي رسپيراتور تمام صورت و كلاه مناسب داراي پوشش كافي سر و مو استفاده كنند.در صورت استفاده از عينك ايمني بايد اين عينك داراي منافذ براي عبور و تهويه هوا نباشد و در صورت نياز به تهويه بايد حتماً اين تهويه بصورت غير مستقيم انجام شود.
عينك ايمــني با تهويه غيرمستقيم و كاملاً ًكيپ صورت (Properly fitted) مي تواندانتخاب مناسبي براي كارگران مرغداري ها كه كه كمتر در معرض خطر تماس با ويروس آنفلوآنزاي مرغي هستند باشد.بنابراين عينكهايي كه كاملاً كيپ صورت نباشند نخواهند توانست بطور كامل چشم را در مقابل مواد معلق در هوا حفاظت نمايند.عينكهايي كه داراي منافذ براي تهويه هواي مستقيم هستند در حقيقت سطح ايمني و حفاظت آنها از چشم محدود است و براي حفاظت در برابر ذرات ريز، قطرات ريز و آئروسلها مناسب نبوده و درنتيجه براي كارگراني كه در معرض تماس با پرندگان آلوده به آنفلوآنزاي مرغي هستند توصيه نمي شوند.
كارگراني كه ناگزير به استفاده از عينكهاي طبي هستند بايد از نوعي عينك ايمني استفاده كنند كه شيشه يا طلق آن داراي همان نمره طبي باشد،يا داراي محل قرار گرفتن عدسي هاي طبي بوده و يا حداقل از انواعي استفاده كنند كه قابليت استفاده توام و همزمان با عينك ايمني را داشته باشد بطوريكه سبب ايجاد درز و روزنه بين سطح تماس عينك باپوست صورت نشود.اگرچه عينك هاي طبي قاعدتاً نمي توانند همراه ماسكهاي رسپيراتور تمام صورت استفاده شوند، اما انواعي از ماسكهاي رسپيراتور مجهز به سيستم تصفيه هوا وجود دارند كه مي توانند همراه عينك طبي،عينك ايمني ، كلاه كار و كلاه ايمني استفاده شوند.بنا براين ، براي اينكه عينك هاي ايمني موثر و كارا باشند، لازم است كه آنها به راحتي و بخوبي روي صورت به ويژه در محل گوشه چشمها و اطراف ابروهاكيپ شوند. به اضافه،شيشه يا طلق عينك ايمني انتخاب شده نبايد طوري باشد كه سبب ايجاد اختلال در كار عدسي هاي عينك طبي شده و در نتيجه در ديد شاغل ايجاد اختلال و مزاحمت نمايد.لنزهاي تماسي هم مي توانند با هر نوع عينك ايمني و ماسك استفاده شوند و بدين ترتيب در صورت انتخاب يك حفاظ مناسب چشمي(عينك ايمني) مي توانند سطح ديد كارگر و همچنين سطح ايمني چشم وي را بخوبي ارتقا دهند.
يك ماسك رسپيراتور و يك عينك ايمني بايدطوري انتخاب شوند كه با هم در حفاظت از چشمها مكمل باشندزيرا بعضي از اقسام عينكها سبب اختلال در كار ماسكهاي رسپيراتور نيم صورت مي شوند.براي اطمينان از عملكرد صحيح و عدم ايجاد مزاحمت عينك ايمني بر كاركرد رسپيراتورهاي نيم صورت بايد زماني از اين عينكها استفاده نمود كه ماسك نيم صورت مورد استفاده از لحاظ كيپ بودن تست شده و قابل قبول باشد و بايستي به كارگر آموخت كه قبل از هر استفاده از عينك ايمني از كاركرد دقيق ماسك نيم صورت خود را كنترل نموده و از صحت آن اطمينان حاصل نمايد. همچنين بايد هنگام برداشتن حفاظ چشمي بايد احتياط شود تا سطوح آلوده آن(سطوح خارجي كه با هواي آزاد در تماس مستقيم بوده است) با چشم يا ساير بافتهاي مخاطي تماس پيدا نكند.تجهيزات حفاظت چشمي در صورت انتخاب صحيح مي توانند ازكنژكتيويت كه عبارت است از قرمزي و التهاب و تورم چشم و پلك، جلوگيري نمايند.كارگران مرغداريها و ساير افرادي كه با پرندگان آلوده به آنفلوآنزاي مرغي تماس و سروكار دارند بايد به محض رويت اولين علائم كنژكتيويت به پزشك مراجعه نمايند.
لباس های حفاظتی و اقدامات عملی برای حفاظت از بهداشت دستها:
براي پيشگيري از هرگونه تماس پوستي مستقيم با مواد و سطوح آلوده بايد از لباسهای حفاظتی كه شامل دستكش،پيشبند، لباس كار مناسب و كاور كفش مي باشد استفاده كرد.استفاده از لوازم مي تواند احتمال انتقال مواد آلوده را به كارگران را كاهش دهد. لباس كار مورد استفاده باید ترجیحاً از نوع يكبار مصرف باشد.
از آنجايي كه لباسهاي حفاظتي مذكور بيش از لباسهاي كار عادي مي توانند سبب ايزولاسيون بدن كارگر و در نتيجه مانع تبادلات حرارتي بدن كارگر و هواي آزاد شوند ، استرسهاي حرارتي در استفاده كنندگان از اينگونه لباسها بايد بيش از پيش مورد توجه قرار گيرد.بطور مثال يك لباس كار سبك از جنس كتان به مراتب خطر استرسهاي حرارتي كمتري نسبت به يك لباس كار مقاوم در برابر مواد شيميايي(مانند لباسهاي ضد اسيد) ايجاد مي نمايد.به اضافه اين كارگران بايد از علائم بيماريهاي شغلي وابسته به استرسهاي حرارتي آگاه بوده و بتوانند اقدامات عملي را براي جلوگيري از بروز اين بيماريها صورت دهند.
دستكشي كه انتخاب مي شودچه ازنوع سبك(با ضخامت8 الي12ميليمتر) كه ساخته شده ازنيتريل و يا وينيل هستندوچه از نوع دستكش هاي ضخيم(با ضخامت 18ميليمتر و يا بيشتر) كه براي كار هاي سنگين استفاده مي شوند،بايد قابليت استفاده مجدد بعد از ضد عفوني را دارا باشند. عواملي كه در انتخاب دستكش مد نظر قرار ميگيرند شامل نوع كار وفعاليت كارگر، ميزان چالاكي و سرعت كار مورد نياز، ميزان دوام و مقاومت مورد نياز در برابر پارگي و خراشيدگي مي باشند.
صرف نظر از نوع دستكش انتخاب شده بايد اطمينان حاصل شود كه استفاده از اين دستكشها سبب آسيب پوست سالم كارگر نشوند و يا در صورتي كه كارگر از قبل مبتلا به درماتيت باشد ، استفاده از اين دستكشها سبب بدتر شدن بيماري وي نشودزيرا تماس پوست با رطوبت و عرق در درون دستكش ممكن است بطول بينجامد. به عنوان مثال براي پيشگيري از ايجاد درماتيت تماسي كه در اثر تماس زياد وطولاني دست با رطوبت و تعريق ناشي از كاراتفاق مي افتد مي توان از يك دستكش كتاني سبك و نازك در زير دستكش اصلي استفاده نمود.
در هنگام تعويض لباسهاي كار،كارگر بايد در ابتدا لباسهاي خود را(غير از دستكش) درآورده و دور بياندازد و يا آن را به نحو مطمئني ضد عفوني كند و سپس اقدام به درآوردن ماسك رسپيراتور و عينك ايمني خود نمايد.اين خيلي مهم است كه كارگر به اهميت بسيار زيادشستن دقيق دستها پس از تماس با پرندگان آلوده و يا سطوحي كه ممكن است آلوده باشند واقف شود.دسترسي و برخورداري كارگر از تسهيلات بهداشتي مناسب و مجهز براي شستشوي دستها و داشتن نوع مناسب و كافي از صابون و حوله يكبار مصرف كاغذي ضروري است. كارگر بايد ابتدا دستهاي خود را قبل از درآوردن دستكش با آب و صابون بخوبي بشويد و سپس دستكشهاي خود را درآورده و مجدداً دستهاي خود را با آب و صابون بشويد. درصورتي كه تسهيلات بهداشتي مجهز براي شستشوي دستها در محل بروز بيماري در دسترس نباشد، بايد يك روش مناسب ضد عفوني نمودن دستها جايگزين گردد و اگر از صابونهايي كه نياز به آب ندارند و يا مواد پاك كننده اي كه تركيبات الكلي (alcohol-based sanitizers)دارند استفاده ميشود بايستي احتياط هاي لازم نيز پيش بيني گردد ، زيرا اين مواد خود سبب آسيب پوست شده و استفاده مكرر از آنها سبب ايجاد درماتيت ميگردد.
رعايت اقدامات حفاظتي در جلوگيري از انتشار ويروس آنفلوآنزاي مرغي از محلي كه بيماري در آن ديده شده به ساير نقاط داراي اهميت بسيار زيادي است وبراي رسيدن به اين هدف بايستي لباسهاي حفاظت فردي كارگران را اگر از نوع يكبار مصرف هستند به طرز كاملاً صحيح دفع و از بين برد و اگر از نوع قابل استفاده مجدد هستند بايد بدرستي و براساس دستور العمل هاي بهداشتي آنها را ضد عفوني و گند زدايي نمود.
****************
اين جزوه براساس اصول NIOHS,OSHA,CDC و Animal and Plant Health Inspection Service of the U.S. Department of Agriculture و براي ارتقاء بينش و آگاهي كارشناسان و افراد درگير با اين بيماري تهيه شده است.